Εφημερίδα, ΤΟ ΒΗΜΑ, 11/09/2018 

Τι είναι η πονηρία;

Ένας συμβατικός ορισμός θα μας οδηγούσε σε σφάλμα.

Η ετυμολογία της λέξης δεν μας διαφωτίζει.

Μια ποιητική εκδοχή θα μας οδηγούσε μακριά και αλλού. Μας ενδιαφέρει το παρόν και το συγκεκριμένο.

Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, έτσι και εδώ η εμπειρία είναι η καλύτερη απαρχή της κατανόησης. Και το παράδειγμα βοηθάει στην εμπέδωση.

Το παράδειγμα είναι μπροστά μας. Εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας και ελίσσεται ως ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα. Πρόκειται για την κυβερνητική πρακτική. Αυτή ακριβώς η κυβερνητική πρακτική είναι η καλύτερη εμπράγματη αφετηρία για την κατανόηση της δράσης των κυβερνητικών και των καθημερινών ελιγμών τους.

Η κυβερνητική πονηρία τις μέρες αυτές βρίσκεται στην πλήρη ανάπτυξή της. Από την αντιπολίτευση ήδη, οι σημερινοί κυβερνητικοί είχαν ανυψώσει την πονηρία σε τέχνη.

Πονηρία. Η πονηρία είναι πια η υψηλότερη έννοια που εμπεριέχει κάθε τι κυβερνητικό του ΣΥΡΙΖΑ, το λόγο και την πράξη του. Η πονηρία βρίσκεται στον πυρήνα της δράσης του.

Συντάξεις. Πρέσπες. Εκκλησιαστικό. Η πονηρή συνύφανση των γεγονότων είναι ένας τρόπος να μιλάς παραπλανητικά για τον εαυτό σου στο παρόν.

Η πονηρία είναι μια υπεκφυγή. Μια  διαρκής μετάθεση. Ένας κενός ακτιβισμός επικαιρότητας. ‘Ένα τέχνασμα. Μια δολιότητα απέναντι στο συνομιλητή. Μια πολιτική κακοήθεια έναντι του ενός και έναντι των πολλών. Μια διαρκής πρόθεση παραπλάνησης.

Η πονηρία είναι μια μέθοδος παράκαμψης του τέλματος, της ακινησίας και της αδράνειας. Είναι  ένα παιχνίδι κλασικής αντι-διακυβέρνησης. Μια παγίδα στο χρόνο που φεύγει πέρα από την κυβερνητική επιρροή, που διαμορφώνει νέες καταστάσεις και που δεν αρκεί η κυβερνητική κομπορρημοσύνη για να ελεγχθούν.

Η πονηρία είναι μια μέθοδος που ενοποιεί το τίποτα. Είναι το τίποτα ως δράση, ο ακτιβισμός ως σχέδιο, η εξαπάτηση ως στρατηγική. Θέλει να οργανώσει με τον τρόπο της η Κυβέρνηση τα αδέσποτα γεγονότα και αυτό να το παρουσιάσει ως ιστορική παρέμβαση , την ώρα που μόνο ο εαυτός της είναι το μέτρο των αποφάσεών της.

Η πονηρία ως πρωτόγονη πράξη είναι μια αντιδιαύγεια. Ως δόλιος τρόπος χειρισμού των πραγμάτων εμπεριέχει αντιφάσεις, αποκρύπτει, παραποιεί και διαστρέφει. Τα ονομάζει αυθαίρετα και τα παραποιεί εσκεμμένα.

Συντάξεις. Πρέσπες. Εκκλησιαστικό. Μνημόνιο. Αγορές. Ανάπτυξη κλπ. Η πονηρία ως ψευδοκυριαρχία, δεν μπορεί ποτέ να ολοκληρώσει την αποστολή της. Πάντα κάτι θα λείπει, πάντα κάτι θα χρειάζεται να καλύψει τις ρωγμές που την απειλούν. Γι αυτό θα τροφοδοτεί τον εαυτό της με νέα πονηρία. Η πονηρία έτσι γίνεται διαρκής. Όταν εξαντληθεί το εκκλησιαστικό θα βρεθεί νέο πεδίο παράστασης.

Μάταια η πονηροκρατία οραματίζεται τον εαυτό της.

Η πονηρία φέρει μέσα της το τέλος της. Όσο και αν αυτοτροφοδοτείται τόσο ταυτόχρονα αυτοϋπονομεύεται.

Σύντομα οι κυβερνητικοί θα βρεθούν μπροστά στην μοιραία κατάληξη. Και δεν θα τους σώσει ούτε η πονηρία που δίδαξαν στου ψηφοφόρους τους.

Υ.Γ. Πονηρία: Τροπή προς την απάτη. Ως πολιτική  μέθοδος εμπεριέχει δολιότητα και εργάζεται για την παραπλάνηση.

 

 

 

 

 

 

 

Our website is protected by DMC Firewall!