Του Νικόλα Σεβαστάκη, "tovima.gr", 25/12/15
 
Σχεδόν ένας χρόνος πέρασε από τον Ιανουάριο της μεγάλης ανατροπής, από τότε δηλαδή που η ελληνική ριζοσπαστική Αριστερά νίκησε τις δυνάμεις του «παλαιού καθεστώτος». Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ήδη γίνει ο κεντρικός ανάδοχος των δυσαρεσκειών της εποχής και ο πολιτικός εκφραστής μιας αποσυναρμολογημένης κοινωνίας σε αναζήτηση διεξόδου. Συνδυάζοντας την ταξική γλώσσα με μια μαχητική πατριωτική ρητορική, καλύπτοντας ή υιοθετώντας τις επί μέρους κοινωνικοεπαγγελματικές προσδοκίες και εξαγγέλλοντας το τέλος της λιτότητας, βρέθηκε στην εξουσία.

Περισσότερα...

του Κώστα Κούρκουλου, "Μεταρρύθμιση", 17/11/2015

 

Οι πρώτοι  Φιλέλληνες που αποβιβάστηκαν το 1821 στο Ναυαρίνο, έτοιμοι να πεθάνουν για την ελευθερία σου, έτυχαν ελληνικής υποδοχής: Ληστεύτηκαν.

Ο γιατρός του σώματος των Φιλελλήνων, στο δρόμο για το Πέτα, κατά την πορεία τους δηλαδή προς το θάνατο για χάρη σου, έτυχε ελληνικής μεταχείρισης: Ληστεύτηκε.  Μάλιστα, γλύτωσε τη ζωή του, παραδίδοντας στους προγόνους σου και τα όπλα που έφερε, με σκοπό να πολεμήσει για την ελευθερία σου.

Περισσότερα...

της Μίνας Μαρούγκα, "Ανοιχτό Παράθυρο", 5/11/2015

Αυτοί που ευεργετούμε, μας κάνουν χάρη που δέχονται την προσφορά μας.

Όχι το αντίθετο.

Η ανθρωπολογική θεωρία εξηγεί σε τόμους βιβλιογραφικής ανάλυσης ότι κανένα δώρο, καμία προσφορά δεν είναι ποτέ τόσο αθώα, τόσο αγνή ιδιοτέλειας, όσο φαίνεται σε πρώτη ανάγνωση. Η παροιμία των Inuit της Αλάσκα είναι χαρακτηριστική: «Με τα δώρα φτιάχνεις δούλους». Το χατίρι υποχρεώνει αυτόν που το δέχεται, ενώ ο δότης εξιλεώνεται: Για κάτι που ζητάει, για την αδιαφορία που έδειξε, για το κακό που προκάλεσε ή που σκοπεύει να προκαλέσει στο μέλλον. Δίνοντας εξαγνίζεται, καθίσταται «καθαρός» στη συνείδηση του ίδιου του του εαυτού αλλά και της κοινότητάς του.

Περισσότερα...

Του Παναγή Βουρλούμη, "Η Καθημερινή", 25/10/2015

Ενώ εγώ ο ίδιος δεν έχω ποτέ υποβάλει μήνυση, έχω υποστεί βομβαρδισμό διώξεων σχετικών με τη συμμετοχή μου σε διοικητικά όργανα, ιδιαίτερα όταν αυτά είχαν κάποια σχέση με το Δημόσιο. Ετσι, με την πείρα του πελάτη πιστεύω ότι νομιμοποιούμαι να σχολιάσω τη λειτουργία της ποινικής δικαιοσύνης στον τόπο μας.

Επειδή το θέμα είναι μεγάλο θα περιοριστώ σε μία μόνο πτυχή του – τη χρησιμοποίηση της ποινικής δικαιοσύνης για την εξόντωση αντιπάλων, πτυχή που όμως αναδεικνύει πολλές από τις παθογένειες του τρόπου που λειτουργεί η ποινική δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Η υποκατάσταση της δολοφονίας από «αποκαλύψεις» σαν μέσο εξουδετέρωσης πολιτικών, ή άλλου είδους εμποδίων, έχει στη χώρα μας γίνει επιστήμη, ιδίως μετά την ψήφιση του νόμου περί απιστίας – ενδόξου πατρότητος. Η μέθοδος είναι παλιά, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει τελειοποιηθεί και δουλεύει κάπως έτσι:

Περισσότερα...

του Πέτρου Μακρή, tovima.gr 6/7/2015

Το επινίκιο γλέντι του «Όχι» το είδαμε στην ελάσσονα και μετριοπαθή κλίμακα της σοβαρότητας, προχτές τη νύχτα της Κυριακής στο Σύνταγμα. Και ευτυχώς, που ο έτερος των κυβερνητικών εταίρων Π. Καμμένος δεν επιστράτευσε μαζί με τα … «στρατά»-η λέξη αυτή αποδίδεται στον έκπτωτο μονάρχη Κωνσταντίνο Ντε Γκρέτσια-και τους χορευταράδες τσολιάδες, για τη σωτηρία της Πατρίδας, από τους … εσωτερικούς εχθρούς!

Περισσότερα...

του Γιάννη Πανούση (Καθημερινή, 9/6/2015)

 

Αναρωτιόμουν

περιφερόμενος στην ομίχλη των αριθμών.

Σπ. Κωσταγιoλας,

Σε τροχιά φωτός

Περισσότερα...

athensvoice.gr, 25/06/2015

Την πρώτη μου ταυτότητα μου τη χάρισαν οι παππούδες μου. Χρυσή, έδενε γύρω από τον καρπό και είχε χαραγμένα στο εσωτερικό της το όνομα και το επώνυμό μου. Πέρα από αναμνηστικό δώρο, ήταν και το πρώτο συμβολικό μήνυμα ότι κάθε πρόσωπο πρέπει να φέρει μία «πολύτιμη» ταυτότητα. Ότι πρέπει να συμμετέχει στο παρόν με μία διακριτή, αυθεντική, δική του παρουσία.

Περισσότερα...

Του Αντώνη Καρακούση (To Βήμα της Κυριακής, 30/5/2015)

Η δημιουργία, η παραγωγή, η απρόσκοπτη ιδιωτική επιχειρηματική δράση εντός και εκτός της χώρας, η ελευθερία στην κίνηση αγαθών, προσώπων και κεφαλαίων, οι ατομικές ελευθερίες εν γένει, η ελευθερογνωμία, η ελευθεροτυπία, η συγκρότηση συλλογικοτήτων, η υπεράσπιση διά του συνδικαλισμού των εργατικών δικαιωμάτων, η δημιουργία γενικώς ομάδων συμφερόντων αποτελούν κατακτήσεις της δημοκρατικής μεταπολιτευτικής περιόδου, οι οποίες εμπλουτίστηκαν και διευρύνθηκαν στα χρόνια της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως άλλωστε υπαγόρευε και επέβαλλε το λεγόμενο κοινοτικό κεκτημένο.

Περισσότερα...

Our website is protected by DMC Firewall!