Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι. Το καινοτόμο και πρωτοποριακό εγχείρημα της ενοποίησής της περνάει έναν κρίσιμο κάβο και βρίσκεται μπροστά σε προβλήματα που μοιάζουν δυσεπίλυτα.

Απέναντι στους προφήτες της καταστροφής, ας μείνουμε ψύχραιμοι.

Έτσι κινείται ο κόσμος. Μέσα από διαφωνίες, αντιπαλότητες, συγκρούσεις, καταστροφές και δημιουργίες.

Η Ευρωπαϊκή υπόθεση, αποτελεί ήδη ένα πολιτικό επίτευγμα της μεταπολεμικής περιόδου και τα θεμελιακά της στοιχεία, εμπεριέχουν, νομίζω, την αναγκαία αντοχή για την περαιτέρω ποιοτική αυτοεξέλιξή της. Όλα κρίνονται και όλα θα κριθούν στο μακρύ χρόνο.

Οι μέρες περνούν. Το σύνθημα εκεί. Ασκληπιού και Σόλωνος γωνία. Στο μικρό χώρο που απέμενε δίπλα σε ανόητα θηριώδη συνθήματα, με λεπτό μαρκαδόρο προσεκτικά και καλλίγραμμα κάποιος ή κάποια έγραψε: «Πες κάτι. Η ζωή είναι ωραία».

Σβησμένα πια λίγο τα γράμματα από τη σκόνη του χρόνου. Το άρωμα της σημασίας εκεί, θυμίαμα για την πόλη.

Πες κάτι. Βαρέθηκα πια τις συζητήσεις χωρίς νόημα. Την πολυλογία χωρίς αντικείμενο.

Πες κάτι. Βαρέθηκα πια τα στομφώδη δελτία ειδήσεων, τις ηχηρές διακηρύξεις και τις ανούσιες αποπλανητικές υποσχέσεις.

Πες κάτι. Να σ' ακούσω. Να μου μιλάς. Να σε κοιτάξω σε μια συνάντηση ανθρώπων. Διαφορετικών υπάρξεων. Αναζητητικών ελευθεριών.

Πες κάτι. Οι απλές και συναρπαστικές λέξεις σου μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

Δεν μπορούσε κανένα σύνθημα να το πει πιο απλά, πιο λιτά, πιο μεστά.

Πες κάτι. Η ζωή είναι ωραία.

Ορθολογισμός και ανορθολογισμός. Μας παρασύρει καμιά φορά η κυριαρχία της τεχνικής στην εποχή μας. Είναι σαν να έχει οριστικά κυριαρχήσει ο ορθός λόγος. Την ίδια στιγμή που κρατάμε στα χέρια μας τους καρπούς της θαυμαστής έκρηξης, ο ανορθολογισμός, σκοτεινός, πολυπρόσωπος, αρχέγονος και ενστικτώδης, μας απειλεί σαν θηρίο της Αποκάλυψης.

Και στην Ελλάδα του 2013, βλέπουμε καθαρά στη δημόσια σφαίρα ότι η πολιτική δεν είναι υπόθεση του ορθού λόγου. Η υπεράσπιση του ορθού λόγου είναι υπεράσπιση της πολιτικής.

Είμαστε πνιγμένοι στη συζήτηση. Φλυαρία στα κανάλια. Πληθωρισμός κειμένων στα έντυπα. Παραζάλη και αντιφατικότητα στο Διαδίκτυο. Η αναγκαιότητα του λόγου, συνοδεύεται από την αναγκαιότητα της ουσίας. Και τίποτα δεν είναι ουσιαστικό, αν δεν είναι συγκεκριμένο. Ο λόγος και η ανάλυση που δεν αγγίζει το συγκεκριμένο, δεν έχει δηλαδή αναφορά την πραγματική ζωή και τους πραγματικούς ανθρώπους, δεν έχει στο τέλος και λόγους ύπαρξης. Γίνεται διακηρυκτικός, σαν λόγος αυτιστικής αντιπολίτευσης. Χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου, μακριά από την κομπορρημοσύνη της ανάλυσης.

Και το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επισφραγίζει με τον τρόπο του το τέλος των βεβαιοτήτων.

Δεν υπάρχει χώρος για μεγάλες διακηρύξεις.

Ούτε τόπος για την κυριαρχία του ενός.

Ούτε ανοχή για τροπαιοφόρες παραστάσεις.

Ούτε για συγκινητικά ανακρούσματα.

Τέλος στις πολιτικές μυθοπλασίες.

Η προσκόλληση στο παρελθόν εκδηλώνεται πια ως γραφικότητα.

Η κρίση επανατοποθετεί και ανασχηματίζει.

Μας διαπαιδαγωγεί και μας διδάσκει.

Τα βιώματα και η εμπειρία της κρίσης ρίχνουν το δικό τους φως και διαλύουν τις σκιές του παρελθόντος.

Μόνο ο αυτοπροσδιορισμός θα φέρει μαζί του νέο περιεχόμενο και νόημα.

Η προσπάθεια είναι ατομική και συλλογική.

 

Our website is protected by DMC Firewall!