Ιστοσελίδα, www.athensvoice.gr | 05.03.2019

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Η αστυνομία προχώρησε στα Γιαννιτσά σε 16 προληπτικές προσαγωγές.

Περισσότερα...



 

Εφημερίδα, ΤΟ ΒΗΜΑ, 03/03/2019

Τα παραμύθια και οι ιστορίες μιλάνε για τη «Μέση Γη». Στην πολιτική μας ζωή, μέχρι την κάλπη, αύριο, το Μάϊο ή τον Οκτώβριο, έχει κερδίσει ο «μέσος χρόνος». Το μέρος του χρόνου, που έχει κάτι μέσα του από αυτό που οι ποιητές ονομάζουν «ουδέτερη ώρα». Ο λόγος για το στάδιο του χρόνου που μηχανικά θα μας οδηγήσει στις εκλογές, χωρίς να φέρνει τίποτα μεταβατικό εντός του, χωρίς να κυοφορεί καμιά νέα αλλαγή, να κρύβει ανατροπές ή εκπλήξεις.

Δεν μπορώ να φανταστώ και να συλλάβω τις συνθήκες της Μέσης Γης του παραμυθιού. Μπορούμε όμως να προσεγγίσουμε το μέσο χρόνο, μέχρι τις εκλογές, όταν αυτές γίνουν.

Είναι στο βάθος αδιάφορη αυτή η ημερομηνία. Γιατί όλα έχουν συντελεστεί, έχουν παγιωθεί. Βαθιά αφομοιωμένα, σχεδόν ακίνητα και σταθερά θα μείνουν, πια, ως προς τις εκτιμήσεις και τις συμπεριφορές τα πράγματα.

Ο Σύριζα ως κυβέρνηση είπε τα πάντα και το αντίθετό τους. Το yοutube ως δαιμονικό ξυπνητήρι, θα ενοχλεί τον ύπνο της λήθης. Οι κυβερνητικοί ομοίως μπορούν να κάνουν τα πάντα και το αντίθετό τους. Η παντελής απουσία αναστολής που τους χαρακτηρίζει έχει ξεφύγει από το στενό χώρο τους και έχει υιοθετηθεί από ένα μεγάλο μέρος του κοινωνικού σώματος, το οποίο σταθερά έχει συμβιβαστεί πια με αυτή την κατάσταση. Μια κατάσταση που η ψήφος του γέννησε και το αποτέλεσμά της έγινε παθητικά αποδεκτό ως μέρος μιας ήττας. Ο βαθύς συμβιβασμός καθορίζει το μέσο χρόνο. Η εύκολη αποδοχή του χειρότερου επίσης. Η άρνηση μιας άλλης επιλογής, πέρα από τα γεγονότα, μοιάζει σαν σημαία προς την κάλπη. Ο μέσος χρόνος είναι βέβαιος για την αδιατάρακτη ησυχία του.

Μέσα του έχουν διαμορφωθεί ήδη οι συσχετισμοί. Οι δημοσκοπήσεις σε μηχανική επανάληψη τους αποτυπώνουν. Η μάχη θα δοθεί για τις σημαντικές λεπτομέρειες. Η πολιτική φύση και δυναμική του μέσου χρόνου θα μείνει ανέγγιχτη.

Το κύριο που την καθορίζει είναι η αφομοίωση του ψεύδους. Η «αλήθεια» του έχει επικαθίσει ως προϊόν φθοράς, ως μολυσμένη σκόνη πάνω στο εθισμένο σώμα. Ο μέσος χρόνος κουβαλάει μαζί του την κόπωση και τη συνακόλουθη ακινησία αυτής της φθοράς. Η διαρκής ανακεφαλαίωσή του δίνει παράταση, τον τρέφει μέσα στο τίποτα. Το νέο που δεν έρχεται. Η αμφισβήτηση που δεν ριζώνει.

Δεν πρόκειται μόνο για την γνωστή κυβερνητική φθορά. Πρόκειται για φθορά κοινωνική, φθορά εκάστου, φθορά ατομική. Στο μέσο χρόνο αρμόζει η παράλυση. Είναι η παρατηρούμενη παραίτηση, ο καθημερινός συμβιβασμός, η αποδοχή του «κακού» ακόμη και η ήρεμη αφομοίωση του ψεύδους. Αυτό πλέον θριαμβευτικό στον μέσο χρόνο μπορεί να μας πει ότι επιβεβαιώθηκε ως μέθοδος εξουσίας. Οι κυβερνητικοί και οι συμπράττοντες μας καλούν να διαβούμε την κατασκευασμένη «γέφυρα», να το αποδεχτούμε, ως πρότυπο, ως οδηγό προς το μέλλον. Ο μέσος χρόνος διεκδικεί την ανεμπόδιστη παράτασή του.

Αυτό προϋποθέτει και απαιτεί την αδιαφορία για το βαθύ τραύμα στο μέτωπο της εμπιστοσύνης, που προκάλεσαν με τον βίαιο και αυτάρεσκο διχασμό στο κοινωνικό σώμα οι κυβερνητικοί. Η ιδεολογική και πολιτική ανεπάρκεια της αντιπολίτευσης να αντιμετωπίσει την κόπωση του μέσου χρόνου απογοητευτικά τον σταθεροποιεί.

Στον κρίσιμο τόπο της σημερινής μας κατάστασης, η ατομική συνειδητοποίηση, απέναντι στην ακινησία και την αδράνεια που είναι το οξυγόνο του μέσου χρόνου, θα ορίσει πιθανόν τα βήματα προς την επόμενη φάση. Όσο ποτέ, σήμερα ο καθένας είναι το τελευταίο φυλάκιο. Μετά δεν υπάρχει κανείς.



25/02/2019 | Ιστοσελίδα, www.athensvoice.gr

Η φθορά και η παρακμή μαζεύει υπογραφές για να διασώσει τον ήδη νεκρό εαυτό της. Και στήνει γέφυρες διαφυγής.

Η πρωτοβουλία «ΓΕΦΥΡΑ»  είναι μια ολοκληρωμένη πανουργία υπέρ της εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Διανοούμενοι, λέει, αφυπνίστηκαν από τον βαθύ ύπνο τους και τρομαγμένοι από την απειλή του νεοφιλελευθερισμού, σπεύδουν να στρατευθούν στις τάξεις της τρέχουσας εξουσίας, υπέρ του λαού , που από τη φύση της η ευγενής τους πολιτική συνείδηση, έχει ταχθεί να υπερασπίζεται.

Προσπερνώντας την κατασκευή περί νεοφιλελευθερισμού στη χώρα της κρατικής δουλοκτησίας, οι φωτισμένοι πρωτοπόροι ανακαλύπτουν τον νεότευκτο κόσμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ γι αυτούς δεν υπήρξε, στην Κυβέρνηση βρίσκεται η σκιά του. Ο κ. Τσίπρας , ως εκφωνητής του οργανωμένου ψεύδους , κατοικεί σε άλλη χώρα.  Η επίθεση κατά του ορθού λόγου και η συνειδητή διαστροφή και παραποίηση των συνθηκών της ζωής, έγινε από επισκέπτες. Η παγιδευτική απλοποίηση, η παραπλανητική απόδοση του κόσμου, η ισοπέδωση των δεδομένων, δεν οργανώθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είπε ο κ. Τσίπρας, αλλά το αντίγραφό του  « η γη είναι επίπεδη».

Για όλα αυτά, τα φωτισμένα πνεύματα της ανήσυχης διανόησης και των άλλων κατηγοριών του « πνεύματος», δεν είδαν και δεν άκουσαν. Δεν άκουσαν για το ολοκληρωτικό και αντιδημοκρατικό «ή εμείς ‘η αυτοί», δεν υπέπεσε στην αντίληψή τους η τοποθέτηση των αντιπάλων στη θέση του προδότη, δεν υποψιάστηκαν την απειλή ότι θα « τους τελειώσουμε».

Εσιώπησαν οι ευαίσθητοι και όψιμοι « φίλοι του λαού». Και μαζί με τη σιωπή τους για τα σημαντικά, θέλουν στο βάθος να συμπράξουμε μαζί τους, εναγκαλιζόμενοι, όπως αυτοί, τη λήθη, που επιθυμεί και οργανώνει η πανουργία της συνείδησής τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως συντηρητικό κόμμα, φοβάται τη συνειδητοποίηση. Ως το τέλος, κάθε πράξη του και κάθε συμμαχία του, θα εργάζεται και θα λειτουργεί ως ανάχωμα στη συνειδητοποίηση. Ανάχωμα στη συνειδητοποίηση και πράξη υπέρ της φθοράς, είναι οι υπογραφές των απελπισμένων υποστηρικτών του.

Μόνο που θα έπρεπε  αυτοί οι καθεστωτικοί διανοούμενοι να γνωρίζουν, ότι τίποτα δεν μπορεί να διαγράψει την εμπειρία. Θα ακούσουν σύντομα  τη δυνατή φωνή της , όταν αυτή  θα βγαίνει θα από την κάλπη.

Υ.Γ. Φίλοι του λαού: ομάδα ανθρώπων που αυτοπροβάλλονται ως υπερασπιστές του λαού, εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες του, προπαρασκευάζοντας ταυτόχρονα ένα κύκλο εξουσίας εναντίον του.

 

Στο σύντομο αυτό βιβλίο-μανιφέστο, ο Λευτέρης Κουσούλης εναντιώνεται στην τάση της εποχής να χτίζει όλη τη δημόσια συζήτηση γύρω απο το επίκαιρο. Γι' αυτόν το επίκαιρο, το στιγμιαίο, αποτελεί μια παγίδευση που περίτεχνα περιορίζει τη δημόσια συζήτηση. Το προσκήνιο κατακλύζεται απο το επίκαιρο και χειροκροτείται ως αιώνιο, «κερδίζοντας προσωρινά τη μάχη με το χρόνο».

Περισσότερα...

 


Εφημερίδα, ΤΟ ΒΗΜΑ, 24/02/2019

Κάθε τόσο το φωτεινό πνεύμα των κυβερνητικών μας θυμίζει την άγνοιά μας. Την αδυναμία  μας να κατανοήσουμε τα μυστήρια της κοινωνικής ύπαρξης, να ακούσουμε την κρυφή νομοτέλεια, να υποψιασθούμε τις αόρατες δυνάμεις, που υπόγεια εργάζονται και κινούν τα πράγματα, πέραν από τον στενό ορίζοντα της δικής μας διανοητικής αδυναμίας, των κοινών θνητών. Το φωτεινό πνεύμα μας προκαλεί . Και προκαλεί θυμηδία.

Είναι η μοίρα του ψεύδους να αναζητά σωτηρία σε ένα ακόμη μεγαλύτερο ψεύδος. «Είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας », δήλωσε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, καθώς βραβεύεται ενώπιον διεθνούς κοινού, μαζί με τον κ.Ζάεφ. Το εύρος της βαθυστόχαστης αυτής ρήσης δεν κάνει τον κόπο να το εξηγήσει ο κ. Τσίπρας, στους πιθανόν ανυποψίαστους από υψηλή φιλοσοφία ακροατές του.

Τι σημασία έχει; Στον εαυτό του απευθύνεται. Και γιατί να παρακινήσει και άλλους να σκεφθούν, ότι κάτω από τις «υψηλές» έννοιες καλύπτονται συχνά ταπεινές και πεζές επιδιώξεις;

Το γνωρίζουμε ήδη. Κάθε τόσο οι κυβερνητικοί, με πνεύμα ψευδοπροφήτη, μας θυμίζουν κουραστικά  διάφορα μεγαλεπήβολα. Με υπεροψία και κομπασμό, έπαρση και ανωτερότητα ιδεολογική, μας βάζουν στη θέση μας, αποκρούοντας την κριτική με τον γνωστό αφορισμό: πήραμε την κυβέρνηση, δεν πήραμε την εξουσία. Θα ήταν μια νέα αφορμή θυμηδίας, αν η πρόταση δεν έκρυβε μέσα της όλη την ολοκληρωτική τους αντίληψη. Και αν δεν αποτελούσε την πρόφαση, πίσω από την οποία κρύβεται η καθολική τους αδυναμία να δημιουργήσουν κάτι καλύτερο από αυτό που παρέλαβαν.

Ανήμποροι οι κυβερνητικοί να συνδεθούν δημιουργικά με το παρόν και τις μεγάλες απαιτήσεις του, τους ανθρώπους της εποχής και τις ανάγκες τους, αντλούν από τις σκονισμένες σελίδες της θεωρίας και αυτοί , όπως και ο πολιτικός προϊστάμενός τους, το μυθοπλαστικό επιχείρημα : είμαστε στην καλή πλευρά της Ιστορίας. Διεκδικούν οι δικές τους πράξεις τους να φέρουν τη σφραγίδα της «καλής πλευράς».

Η ιστορία δεν έχει πλευρές, αλλά αυτό είναι  αδιάφορο για τους κυβερνητικούς. Αν το δεχτούν, θα χαθούν στη σύγχυση του νου τους, στο ανυπότακτο των πραγμάτων, στην έρημο αυτής της μεγάλης πλάνης.

Η επίκληση της  Ιστορίας είναι για αυτούς η ασφαλής απόδραση από την ενοχλητική πραγματικότητα, η επαναλαμβανόμενη μηχανικά μετάθεση των στόχων, το βάθρο της χειραγώγησης, η ανεξάντλητη τροφοδότηση της δημαγωγικής σχέσης μα τις «μάζες», η φαντασία της δικαίωσης, η γέφυρα προς το έσχατο

Στη βαριά σκιά αυτής της πλάνης, πέρα από τη θυμηδία που προκαλεί, εξελίσσεται η καθημερινή πολιτική στη χώρα. Αποφάσεις, λόγος , συμπεριφορές. Αυτά που παρακολουθούμε, από τις κενολογίες του κ. Τσίπρα, μέχρι τις συμπεριφορές του κ. Πολάκη, δεν είναι παρά τα ιδεολογικά και πολιτικά προϊόντα αυτής της πλάνης, μαζί και οι τροφοδότες της.

 




DMC Firewall is a Joomla Security extension!